๛"๏ มือใหม่หัดเลี้ยง ๏"๛

 

ย่างเข้าสู่เดือนแรก

 

 

 

  สองสัปดาห์แรกเกิด น้องปีย่า กินนมแม่

 

แต่เนื่องจากแม่มีน้ำนมน้อยจึงเริ่มกินนมผงเสริมในสัปดาห์ที่สาม

 

หากครั้งไหนที่ลูกดูดนมแม่ไม่อิ่ม ลูกก็จะประท้วงด้วยการดีดตัวใส่แม่

 

บางทีก็โมโหหิวจนงับหัวนมแม่เป็นแผล

 

 

แต่ถ้ากินนมอิ่ม น้องปีย่า ก็จะบิดขี้เกียจ

 

แล้วทำคอย่น งอตัว งอแขนขา อย่างกับยังอยู่ในท้องแม่

 

 

 

ลูกมีสัญชาตญาณในการเสาะหาอาหารดีมาก

 

ทุกครั้งที่แม่ลุกขึ้นมาให้นมลูกกลางดึก

 

ลูกสามารถใช้ปากควานหาหัวนมได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ

 

โดยที่ไม่ต้องลืมตา

 

และหากแม่แกล้งเอาหัวนมหนี

 

ลูกก็จะสามารถตามกลิ่นน้ำนมไปจนหาหัวนมเจอทุกครั้ง 

 

 

 

  ดวงตา ของลูกยังมองไม่เห็น ในช่วงนี้

 

การบังคับกล้ามเนื้อตายังทำได้ไม่ดี

 

บางครั้ง ตาดำด้านขวากลิ้งไปทางขวา ตาดำด้านซ้ายกลิ้งไปข้างซ้าย

 

พร้อมกันก็มี เล่นเอาแม่ต๊กกะใจ กลัวลูกสาวจะตาเหล่

 

 

 

แม่เล่นกับลูกด้วยการเรียกลูกจากทิศทางต่าง ๆ

 

เพื่อให้ดวงตาของลูกมีการเคลื่อนไหวตามเสียงที่ได้ยิน

 

ลูกจะได้ฝึกการบังคับกล้ามเนื้อตา 

 

 

 

 

 น้องปีย่า ชอบนอน คุย อ้อแอ้คนเดียว

 

เพราะยังมองไม่เห็น แต่ถ้าได้ยินเสียงคนมาคุยด้วย

 

จะหันหน้ามาคุยตามเสียง

 

 

แม่คุยกับลูกด้วยการพูดภาษาทารกเลียนแบบลูก

 

บางครั้งก็สอนให้ลูกเรียกคำต่าง ๆ

 

เพื่อให้ลูกรู้สึกว่าคุ้นเคยกับคำที่แม่สอน

 

แม้จะยังไม่สามารถเลียนแบบคำพูดของแม่ได้ก็ตาม 

 

 

 

 ประสาท หู ดีมาก หูไว หากได้ยินเสียงจะตื่นทันที

 

 

 

 เวลานอนเล่น หากอารมณ์ดีหรือรู้สึกสบาย จะนอนยิ้มมุมปาก

 

 

พร้อม ๆ กับยักคิ้วข้างเดียว

 

 

บางครั้งก็นอนท่ากบไชโย แล้วบิดขี้เกียจบ่อย ๆ

 

ชอบนอนหงายไม่ยอมนอนคว่ำหรือนอนตะแคง

 

 

 

 

 ขี้ตกใจ เวลานอนหงายจะผวาบ่อย

 

แม้กระทั่งได้ยินเสียงตดตัวเองก็ยังตกใจร้องไห้

 

 

 

 เวลา ฉี่ จะร้อง “ อุ.. อุ.. ”

 

 

ถ้า อึ จะร้องโวยวายเสียงดังมาก

 

 

หาก หงุดหงิด จะร้องไห้เสียงดัง แต่ไม่มีน้ำตา

 

 

และถ้า โมโห จะร้องไห้เสียงดังมาก

 

 

ร้องนานจนกว่าจะหายโมโหจึงจะยอมหยุดร้อง

 

 

บางครั้งก็ร้องจนง่วงแล้วนอนหลับไปทั้งน้ำตา

 

 

 

 

 

  จากแม่ถึงลูก   

 

 

 

แรกเกิดน้องปีย่า ทั้งเหี่ยวทั้งดำ พ่อของหนูบอกอย่างมั่นใจว่า

 

ยังไงลูกของพ่อก็ตัวขาวแน่นอน เพราะหลังมือกับหลังเท้าของหนูขาว

 

แต่ขาของหนูโก่งมาก ๆ แม่จึงต้องพยายามดัดให้บ่อย ๆ

 

โตขึ้นจะได้ใส่กางเกงขาสั้นได้

 

 

 

 

ในช่วงเดือนแรกที่เลี้ยงลูกนี้

 

แม่รู้สึกว่าเหนื่อยมาก ๆ เพราะชีวิตมีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง

 

อีกทั้งไม่มีประสบการณ์ในการเลี้ยงลูก

 

จึงต้องคอยสอบถามและค้นคว้าหาอ่านจากในหนังสือ

 

 

 

ปกติแล้วผู้หญิงแรกคลอดส่วนใหญ่จะนอนให้นมลูกในช่วงเดือนแรก

 

บางคนก็อยู่ไฟ อาบน้ำสมุนไพร ดูแลบำรุงตัวเอง

 

แต่แม่ต้องทำงานบ้านจึงไม่มีเวลาใส่ใจตัวเอง

 

บางครั้งตากลมตากฝนวิ่งไปเก็บผ้าก็มีบ่อย เพราะหนูเกิดช่วงเข้าหน้าฝน

 

 

 

 

แถมพ่อของหนูก็ยังไม่เคยช่วยแม่ดูแลลูก

 

ทำให้แม่ทนไม่ไหวอยากเลิกกับพ่อวันละหลายหน

 

แต่หลังจากที่เปิดอกคุยกันแล้วพ่อของหนูก็ปรับปรุงตัวดีขึ้น

 

 

 

ลึก ๆ แล้ว การได้ดูแลลูกมันก็เป็นความท้าทาย ความตื่นเต้น และความสุข

 

ที่แม่อยากจะพิสูจน์ตัวเองเหมือนกันว่าจะทำหน้าที่แม่ได้ดีเพียงใด

 

เพราะหนูเป็นลูกที่แม่รอคอย แม้จะมาแบบไม่ทันตั้งตัวก็ตาม

   

 

 

 

 

 

กรกฎาคม 2551

 

 

 

    2 กรกฎาคม 2551     น้องปีย่า ลืมตาดูโลก ด้วยน้ำหนักตัว 2,730 กรัม

 

 

 

2-8 กรกฎาคม 2551     น้องปีย่า นอนอยู่ในตู้อบด้วยโรคปอดอักเสบจาก 

 

                             เชื้อแบคทีเรีย และกลับบ้าน ด้วยน้ำหนักตัว 2,514 กรัม

 

 10 กรกฎาคม 2551     น้องปีย่า สะดือหลุด

 

 

 14 กรกฎาคม 2551      เปลี่ยนชื่อลูก เป็น “ ปราณปรียา   ศรีนคร ”

 

 

 

 15 กรกฎาคม 2551      ไปโรงพยาบาลอีกครั้ง ด้วยอาการไข้ขึ้นสูง และ

 

                                     บนศีรษะเต็มไปด้วยตุ่มหนองเต็มพรืดไปหมด

 

 

 20 กรกฎาคม 2551      ลูกชันคอหัน ซ้าย-ขวา ได้

 

 

 24 กรกฎาคม 2551      เริ่มให้นมผงเสริม เนื่องจากลูกกินนมแม่ไม่อิ่ม

 

 

 25 กรกฎาคม 2551      ลูกเริ่มอ้อแอ้

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

ความจริงเตรียมรูป  น้องปีย่า  มาลงด้วย

 

 

แต่ไม่ทราบเหมือนกันว่าทำไมโหลดแล้ว

 

 

ขึ้นว่า ERROR ตลอด เลยไม่สามารถอัพโหลดรูปได้

 

 

ถ้ายังไงเข้าไปดูใน hi5 แทนนะคะ

 

 

http://mademoiselle99.hi5.com/

 

 

 

  แล้วก็ต้องขอโทษทุกคนด้วยที่หายไปนานเลย

 

พอดี ฮาร์ดดิส เสีย อีกทั้งเครื่องโดนไวรัสรุมสกรัม

 

มัวแต่เลี้ยงลูกเลยไม่มีเวลาซ่อม

 

 

วันนี้มาเล่นเน็ตที่ร้านเลยมีโอกาสได้มาอัพ

 

คิดถึงทุกคนเหมือนเดิมนะคะ