๛"๏ มือใหม่หัดเลี้ยง ๏"๛

   นับเป็นการพักฟื้นหลังคลอดที่รู้สึกเศร้าใจมาก 

เวลาที่พยาบาลมาสอนให้บรรดาคุณแม่หัดอาบน้ำ หรือให้นมลูก 

แม่ก็ทำได้แค่เพียงนั่งมอง  น้ำตาร่วง  ด้วยความอิจฉา    

ทุกคืน  แม่จะพยายามบีบนม ให้มีน้ำนมไหล 

เพราะแม่ยังหวัง  ว่าแม่จะมีโอกาสได้ให้นมลูกในเร็ววันนี้ 

คุณหมอยอดพร ที่พาลูกเข้าห้อง    I.C.U.  ในคืนนั้น ก็น่ารักมาก  

ทุก ๆ วัน แกจะเดินมาบอก ว่าลูกของแม่อาการเป็นอย่างไร ตอนนี้รักษาอย่างไรอยู่ 

พร้อมกับให้กำลังใจแม่ทุกครั้ง    

แต่เวลาที่ไปเยี่ยมลูก แล้วเห็นสายระโยงระยางอยู่เต็มตัวลูก ก็ยังรู้สึกไม่ดี 

คุณหมอบอกว่า ลูกของแม่เป็น  - ปอดบวม –    

  ครรภ์ปกติ คือ ครรภ์ที่มีอายุ  38  สัปดาห์ 

ถ้าอายุครรภ์เกินจากนั้น สายรกจะเริ่มเสื่อม 

แม่ตั้งครรภ์หนู  39  สัปดาห์ จึงทำให้เชื้อแบคทีเรียเข้าไปในน้ำคร่ำ 

เมื่อลูกเกิดสำลักน้ำคร่ำที่มีเชื้อ  ก็เลยเป็น ปอดบวม 

แต่ผลตรวจเลือด และ เพาะเชื้อเลือดของลูกปกติ    

เมื่อครบกำหนดพักฟื้นสองวัน  คุณหมอก็บอกให้แม่กลับบ้านได้ 

แต่แม่ไม่ยอมกลับ อ้อนวอนคุณหมอขออยู่ดูแลลูก 

เพราะถึงกลับบ้านไป ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรอยู่ดี    

ซึ่ง คุณหมอยอดพร ก็ใจดี  อนุญาตให้แม่อยู่เฝ้าลูกที่โรงพยาบาลได้ 

เพราะตอนนี้ลูกออกจากห้อง   I.C.U. มาอยู่ที่  วอร์ดเด็ก  แล้ว 

แต่ก็ยังคงอยู่ในตู้อบ  เพื่อดูอาการ  และป้องกันการติดเชื้อ    

พอแม่ขึ้นไปหาลูก  ก็เห็นพยาบาลกำลังพยายามใช้   Slink  

ซึ่งมีลักษณะคล้ายหลอดฉีดยา   ป้อนนมลูก  แต่ลูกก็ปฏิเสธด้วยการพ่นออกหมด  

พยาบาลบอกว่า  เป็นเพราะลูกคิดว่ายังอยู่ในท้องแม่ ก็เลยยังไม่ยอมกินเอง

แต่ไม่ต้องเป็นห่วง   เพราะลูกยังได้รับน้ำเกลืออยู่ 

ที่โรงพยาบาลนี้  จะไม่ให้ใช้ขวดนม 

เพราะเด็กบางคนจะติดขวดนม แล้วไม่ยอมดูดนมแม่อีก  

  ลูกของแม่ลืมตาดูโลกได้  3  วันแล้ว แต่ก็ยังตัวเหี่ยว  และดำ 

เพราะมีแต่น้ำเกลือไปหล่อเลี้ยงร่างกาย 

แม่ทนไม่ได้    ตัดสินใจอ้อนวอนพยาบาล  

ขอเอาลูกออกจากตู้อบมาให้นม 

ซึ่งพยาบาลก็แสนดี  เข้าใจความรู้สึกของแม่   

เราช่วยกันลุ้นอยู่นาน กว่าลูกจะดูดนมจากอกเป็น 

ทำเอาแม่น้ำตาร่วงอีกหนด้วยความปลาบปลื้ม

น้ำนมของแม่เป็นสีเหลือง  ซึ่งเป็นหัวน้ำนมที่มีประโยชน์มากที่สุด 

แต่เสียดายที่มีเพียงแค่ 2-3 วัน มันก็จะเปลี่ยนเป็นน้ำนมสีขาว 

ซึ่งลูกของแม่ก็ได้กินในวันสุดท้ายพอดี  

พยาบาลบอกว่าอย่าพึ่งให้นมลูกนาน 

เพราะอาจส่งผลให้การหายใจไม่ปกติ  เนื่องจากปอดทำงานหนัก  

หลังจากให้นมลูกไปไม่ถึง  15  นาที 

ลูกก็มีอาการตัวร้อนจัด แม่ตกใจจนต้องวิ่งไปตามพยาบาล 

พยาบาลรีบถอดเสื้อผ้าและเช็ดตัวให้ลูก  จนไข้ลด   

สุดท้าย  พยาบาลก็เลยจำเป็นต้องให้นมลูกทางสายยาง 

นับเป็นความทรมานอย่างยิ่ง  สำหรับเด็กทารก 

เพราะต้องแหย่สายอาหารเข้าไปทางปาก ให้ยาวไปจนถึงกระเพาะอาหาร    

แม่เห็นลูกพยายามขย้อนสายออก ก็ยิ่งรู้สึกสงสาร 

เพราะมันต้องใส่ตลอดเวลา  ลูกคงจะรำคาญมาก 

พอพยาบาลไม่อยู่  แม่ก็เลยแอบดึงสายออก 

แต่เป็นการตัดสินใจที่ผิด   เพราะถ้าดึงสายออก   

พยาบาลก็ต้องแหย่สายใหม่ทุกครั้ง   

เมื่อถึงเวลาให้นมลูก  ทุก ๆ สามชั่วโมง  

หลัง ๆ  แม่ก็ต้องแปลกใจ  ที่ลูกสามารถขย้อนสายยางออกได้เอง 

พอวันที่  4  คุณหมอก็ให้ถอดสายน้ำเกลือ และออกจากตู้อบ 

แม่ก็เลยขออนุญาตให้นมลูก 

เพราะหลังจากเมื่อคืน ลูกจะทำปากดูดนมจ๊วบ  จ๊วบ  ทุกครั้งที่หิว 

แม้แต่พยาบาลเอง ยังอดเอ็นดูไม่ได้   

ซึ่งคุณหมออนุญาต  แม่ก็เลยลองให้นมลูกอีกครั้ง 

ในใจก็ยังหวั่น ๆ ว่าจะมีผลข้างเคียงจนลูกตัวร้อนอีกรึเปล่า 

แต่ครั้งนี้โชคดี  ไม่มีผลข้างเคียงใด ๆ   

แม้จะออกจากตู้อบแล้ว  

พยาบาลก็ยังติดที่แทงเข็มสำหรับให้ยาที่เท้าลูกอยู่ 

เพราะลูกต้องฉีดยาฆ่าเชื้อให้ครบ  7  วัน 

แม่สังเกตว่า การพันเท้าแน่นมาก จนเท้างุ้ม  

ก็เลยไปตามพยาบาลให้มาพันใหม่ เพราะกลัวเท้าลูกจะพิการ 

พยาบาลก็ใจดี  มาพันให้ใหม่อย่างสวยงาม